logotype

Nowy Rektor Papieskiego Kolegium Polskiego

Od 13 lipca 2007 roku funkcję rektora Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie zaczął pełnić ks. dr Tadeusz Karkosz, zastępując na tym stanowisku ks. dra Marka Stępnia, który po upływie kadencji Rektora Kolegium rozpocznie pracę na Uniwersytecie Kard. S. Wyszyńskiego w Warszawie.

Ks. Tadeusz Karkosz jest kapłanem archidiecezji poznańskiej, doktorem teologii. W latach 1990-95 odbył studia specjalistyczne z teologii dogmatycznej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, mieszkając w Papieskim Kolegium Polskim. W latach 1996-2002 pełnił funkcję rektora Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu, a następnie był prodziekanem Wydziału Teologicznego UAM w Poznaniu i wykładowcą teologii dogmatycznej.

info i foto ze strony arch. poznańskiej

Nowi studenci w Papieskim Kolegium Polskim

Do grupy mieszkańców Kolegium dołączyli nowi studenci (kolejność jak na fotografii od lewej):

- Ks. Sebastian Adamczyk (Włocławek) Nauki biblijne, Biblicum;
- Ks. Dariusz Brzegowy (Tarnów) Prawo kanoniczne, S. Croce;
- Ks. Krystian Kletkiewicz (Gdańsk) Liturgia, S. Anselmo;
- Ks. Przemysław Śliwiński (Warszawa) Komunikacja społeczna, S. Croce.
- Ks. Tomasz Brzeziński (Płock) Teologia dogmatyczna, Gregoriana;
- Ks. Marcin Sawicki (Olsztyn) Komunikacja społeczna, S. Croce; 
- Ks. Karol Litawa (Łódź) Liturgia, S. Anselmo;
- oraz nieobecny na zdjęciu Ks. Paweł Maciąg (Lublin) Historia sztuki, Gregoriana;

Wszystkim życzymy udanego nowego roku akademickiego.

Dzień skupienia

Pierwszy w tym roku akademickim dzień skupienia w Papieskim Kolegium Polskim poprowadził o. Józef Polak SJ z polskiej sekcji Radia Watykańskiego. Podczas Eucharystii, która rozpoczynała dzień skupienia, rekolekcjonista zachęcał kolegiastów, aby we własnym życiu odkrywali w sobie na nowo gorliwość w powołaniu kapłańskim, podając za przykład patrona dnia, jezuickiego męczennika z XVII wieku, św. Jana de Bereuf.

Wieczorna konferencja poświęcona była sprawom misji. Wybór takiego tematu, pozornie zdawać się mogło odległego od powszednich problemów przeciętnego rzymskiego studenta, uzasadniono zbliżającą się tzw. Niedzielą misyjną w Kościele. Ojciec Józef dzielił się własnym doświadczeniem misyjnym krótkiej pracy w Kazachstanie, oraz jak na radiowca przystało, wysłuchaliśmy zebranych przez niego w radiu świadectw polskich misjonarzy z różnych zakątków świata. Niewątpliwie w naszej pamięci pozostanie świadectwo o szczególnym szacunku i ukochaniu Eucharystii oraz sakramentu kapłaństwa przez tych, którzy otrzymali kapłana do swoich wspólnot po wielu dziesiątkach lat komunistycznego prześladowania w Rosji. Ojciec zachęcił nas do poszukiwania w swoim życiu prób odpowiedzi na powołanie misyjne, do którego zaproszony jest każdy katolik. Dzień skupienia zakończył się adoracją Najświętszego sakramentu i nabożeństwem różańcowym.

Inauguracja roku. Imieniny Rektora

Inauguracja roku akademickiego 2007/2008 w Papieskim Kolegium Polskim połączona była z imieninami księdza Rektora Tadeusza Karkosza. Uroczystość odbyła się w kilka dni po wspomnieniu św. Jana Kantego, patrona Kolegium, którego pamięć również uczczono. W związku z tym wydarzeniem wspólnota kolegiacka gościła w swoich progach wielu znakomitych gości, z ks. abpem Szczepanem Wesołym (który przewodniczył uroczystej wieczornej Eucharystii), abpem Edwardem Nowakiem, panią Ambasador Hanną Suchocką, oraz polskimi kapłanami pracującymi w różnych dykasteriach watykańskich. 

Wieczór seniorski

Wybory na Seniora Kolegium, które odbyły się 22.10.2007, wyłoniły nowych reprezentantów wspólnoty kolegiackiej na rok akademicki 2007/2008. Kolegium było świadkiem bezprecedensowego przypadku przedłużenia kadencji urzędującego seniora, którym pozostał na kolejny rok ks. Wojciech Wójtowicz. Wiceseniorem został wybrany ks. Bartłomiej Matczak. W dniu 07.11.2007 seniorzy elekci podczas tradycyjnego wieczoru seniorskiego objęli urząd otrzymując czapki seniorskie. Jest to stary obyczaj kolegiacki, którego i dziś nie zaniedbujemy, a który jest częścią rytuału tego wieczoru, konsolidującego i nastrajającego optymistycznie wszystkich mieszkańców domu na rozpoczęty rok akademicki. Obu seniorom życzymy owocnej posługi i satysfakcji z efektów swojej pracy na rzecz wspólnego dobra całej braci kolegiackiej, a ustępującemu wiceseniorowi ks. Michałowi Szawanowi dziękujemy za zeszłoroczną pracę na rzecz wspólnoty i życzymy nieustannego powodzenia. 

Pożegnanie Brata Macieja. Powitanie braci Sebastiana i Tomasza

Brat Maciej Żelechowski CFCI (na zdjęciu), który pełnił posługę w Kolegium od 2003 r., zakończył z dniem 10.11.2007 swój pobyt na Piazza Remuria. W czasie uroczystej Mszy Św. pod przewodnictwem ks. Seniora, kolegiaści otoczyli brata Maćka wdzięczną i życzliwą modlitwą o potrzebne łaski na dalszą posługę oraz na szczęśliwy powrót do Polski.

Na miejsce brata Macieja przybył do Kolegium nowy brat ze zgromadzenia Serca Jezusowego, br. Sebastian Grandzicki CFCI, który w tym roku zakończył nowicjat w Puszczykowie. Bratu Sebastianowi życzymy z całego serca dużo łaski i radości z pobytu w naszym Kolegium.

Do wspólnoty braci Serca Jezusowego w naszym Kolegium dołączył również br. Tomasz Mielczarek CFCI, będący od kilku lat w zgromadzeniu, do tej pory przebywający w Trewirze. Pracując w naszym domu będzie kontynuował swój czas przygotowania do złożenia ślubów wieczystych. Bratu Tomkowi również życzymy obfitego błogosławieństwa Bożego.

Dzień skupienia (o. S. Tasiemski OP)

12 listopada odbył się w naszym domu kolejny dzień skupienia, tym razem prowadzony przez o. Stanisława Tasiemskiego OP – pracownika polskiej sekcji „Radio Vaticana” oraz duchowego opiekuna polskich pielgrzymów przybywających do Wiecznego Miasta. Tematyka kazania wygłoszonego przez o. Stanisława w czasie wspólnej Eucharystii dotyczyła kwestii wysiłku wiary we współczesnym świecie. Kaznodzieja odwołał się między innymi do przykładu radykalnej wiary patrona dnia – św. męczennika Jozafata Kuncewicza, zwanego „duszochwatem”. Wieczorna konferencja poświęcona była zagadnieniu kapłańskiej samotności w kontekście przemian zachodzących we współczesnym świecie. O. Stanisław ukazywał pozytywny wymiar braterstwa kapłańskiego. Podkreślał między innymi potrzebę wzajemnego ubogacania się poprzez dyskusje, wspólne zainteresowania, ale i radosny oraz twórczy wypoczynek wspólnotowy. Przestrzegał przed ucieczką w nowe formy samotnictwa, którym wydają się sprzyjać między innymi niektóre osiągnięcia technologiczne (telewizja, anonimowość wirtualnego świata internetu) oraz przed skrajnym indywidualizmem, wyrażającym się choćby w nieuporządkowanym pragnieniu robienia kariery. Wielu z nas zapadło w pamięć powiedzenie jednego z duchowych mistrzów o. Stanisława: „Najszczęśliwszym człowiekiem na ziemi jest szczęśliwy ksiądz. Najbardziej nieszczęśliwym jest ...nieszczęśliwy ksiądz”. Konkluzją konferencji była zachęta do głębokiego, osobistego życia modlitewnego. W tym duchu zakończyliśmy skupienie wspólną adoracją eucharystyczną.

Nowa strona Kolegium Polskiego

W I niedzielę Adwentu ma swoją premierę nowa strona Kolegium Polskiego. Od powstania starej strony mijają właśnie trzy lata. Przez ten czas serwis się rozrastał i wreszcie trzeba było się zmierzyć z wymaganiami nowej konstrukcji, bardziej przejrzystej, a także z nowymi wyzwaniami technicznymi, jak bazy danych mysql i skrypty interaktywne php. Mam nadzieję, że oprócz nowej szaty graficznej i doskonalszych narzędzi działających w tle, także nowa konstrukcja nawigowania (dwa menu, boczne - główne oraz górne - pomocnicze) ułatwi szybki dostęp do informacji poszukiwanych przez naszych Gości. Na nowej stronie znajduje się również galeria zdjęciowa (w chwili obecnejSpacer po kolegium).

Życząc miłej kontynuacji, pozdrawiam i dziękuję wszystkim, którzy służyli radą i opinią, zwłaszcza ks. Bartłomiejowi Matczakowiks. Wojtkowi Wójtowiczowi i ks. Tomkowi Federkiewiczowi.

Ks. Dominik Ostrowski, admin :)

Siostra Teodata opuszcza Kolegium

We wspomnienie św. Mikołaja cała wspólnota kolegiacka podczas porannej Eucharystii pod przewodnictwem Ks. Rektora otoczyła wdzięczną modlitwą siostrę Teodatę, która po sześciu latach posługiwania w Kolegium Polskim zmienia placówkę. Przez ten czas Siostra wypełniała pogodą ducha nasz dom, pracując niestrudzenie w kolegiackim ogrodzie, dbając także o pokoje gościnne i pomagając w kuchni, oraz nawiązując serdeczne relacje z mieszkańcami.

W słowach podziękowań, wypowiedzianych w imieniu wspólnoty studentów, ks. Senior podkreślił, że są takie doktoraty, które pisze się posługą, skromnością i miłością, i że właśnie taki doktorat amoris causa można by przyznać Siostrze Teodoacie. Dziękujemy za wszystko i życzymy Siostrze powodzenia na kolejnej placówce.

---

Tego dnia w Kolegium rozpoczyna posługę s. Bogumiła Maciasz, dla której wypraszamy wszelkie potrzebne łaski.

Dzień skupienia (ks. Z. Hanas SAC)

Sprawić by niebo pozostało otwarte – tak najkrócej można streścić temat kolejnego dnia skupienia, który 12 grudnia przeżywaliśmy w naszej kolegiackiej wspólnocie. Do poprowadzenia rozważań został zaproszony ks. Zenon Hanas, radny generalny Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego Księży i Braci Pallotynów. Tematyka rozważań zarówno w czasie konferencji jak i homilii wygłoszonej podczas wspólnie celebrowanej Eucharystii koncentrowała się nanadziei jako źródle siły i wewnętrznej witalności życia kapłana. Ks. Hanas zachęcał nas do tego byśmy nie tylko sami żyli nadzieją, ale dawali ją też innym ludziom, którzy szczególnie dziś są jej spragnieni.

Rozważania były oparte głównie na nowej encyklice Benedykta XVI Spe Salvi. Kapłan jako świadek nadziei musi sprawić, by dla ludzi niebo wciąż pozostało otwarte. Ale by móc stać się świadkiem nadziei, potrzeba jest żywej relacji z Chrystusem i doświadczenia wspólnoty. Bez tego nasze kapłańskie życie zaczyna się wypalać i obumierać. To, co jest dla nas, kapłanów, podstawowym źródłem nadziei, to Zmartwychwstanie Chrystusa. 

Doktorat ks. Tomasza Grodzkiego

W piątek 20 grudnia wspólnota kolegiacka świętowała pierwszy tegoroczny doktorat. Na Uniwersytecie Gregoriańskim ukończył studia i obronił pracę doktorską ks. Tomasz Grodzki, absolwent naszego kolegium w czerwcu 2007.

Ksiądz Tomasz studiował na wydziale teologii dogmatycznej Gregoriany, a swoje pięcioletnie studia zamknął rozprawą na temat "Ciało i cielesność w nauczaniu teologicznym w Tybindze i w Lublinie w latach 1965-2001" [Il corpo e la corporeità nell'insegnamento teologico a Tubinga e a Lublino (1965-2001)], którą pisał pod kierunkiem Prof. Mario Farrugia S.J.

Księdzu Tomkowi z całego serca gratulujemy tego sukcesu i życzymy kolejnych!

Dzień skupienia (o. B. Degórski OSPPE)

Cnocie pokory, wyrażającej się w postawie zasłuchania w głos Boga i w posłuszeństwie wobec Jego woli, poświęcony był kolejny z naszych dni skupienia.

Ojciec Bazyli Degórski, paulin, profesor patrologii na Angelicum i Teresianum, w konferencji odwoływał się do myśli św. Hieronima. Ów święty, w przemówieniach kierowanych do mnichów, wskazywał na pychę, jako główne zagrożenie życia duchowego w stanie kapłańskim i zakonnym. To właśnie pycha, będąca kwintesencją grzechu szatana, jest przyczyną ciągłego niezaspokojenia ambicji, poczucia samowystarczalności, lekceważenia drugiego człowieka, a w konsekwencji odrzucenia samego Boga. Teksty liturgii słowa, wysłuchane przez nas w czasie wspólnotowej Eucharystii, przyniosły przesłanie potwierdzające sens nauk wysłuchanych w czasie konferencji. Samuel – otwarty na słowo Boga, Jezus – w zaciszu oraz odosobnieniu dialogujący z Ojcem, to przykłady pokornego stanięcia przed Panem, które ma być podstawą życia kapłańskiego. 
Na koniec dnia skupienia, z racji zbliżającego się wspomnienia św. Pawła, pierwszego mnicha oraz z okazji 700-lecia założenia zakonu paulinów, życzyliśmy Ojcu Bazylemu radosnego świętowania!

Spotkanie z przedstawicielami Fundacji Episkopatu USA

29 stycznia gościliśmy w Papieskim Kolegium Polskim przedstawicieli zarządu Office to Aid the Catholic Church in Central and Eastern Europe. Biuro to, powołane przez Konferencję Episkopatu USA po przemianach ustrojowych w Europie Środkowej i Wschodniej, w sposób szczególny wspiera formację i kształcenie duchowieństwa z naszego regionu. O. James McCann S.J. i Pan Wojciech Bus, po uroczystej kolacji, spotkali się w Saloniku Papieskim z księżmi korzystającymi z pomocy Biura. Przebiegająca w miłej atmosferze wymiana spostrzeżeń i doświadczeń pozwoliła na zapoznanie się z metodami pracy i celami, jakie stawia sobie Agenda amerykańskiego Episkopatu, umożliwiając jednocześnie przedstawicielom Dobroczyńców bezpośredni kontakt z adresatami ich pomocy. Spotkanie zakończyło się wpisem naszych Gości do Księgi Pamiątkowej Kolegium oraz zapewnieniem o woli kontynuacji współpracy między Biurem a księżmi studentami.

Rekolekcje Wielkopostne (ks. A. Adamski COr)

W dniach od 15 do 17 lutego 2008 roku w naszym Kolegium odbyły się nasze wspólne Rekolekcje Wielkopostne. Towarzyszył nam w nich ks. Adam Adamski COr, filipin, profesor filozofii na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Czas rekolekcyjnego zamyślenia skupił się na podstawowym wymiarze naszego kapłańskiego życia – na aksjomacie wiary. Wobec wielu problemów, niepowodzeń, kryzysów, nigdy nie może zabraknąć kapłanowi żywej wiary w Boga, który mu wciąż towarzyszy i podtrzymuje w każdym jego działaniu. 

Nauki Ojca Rekolekcjonisty pomagały nam lepiej zrozumieć, co to znaczy służyć Bogu w Kościele. Każdy z nas powinien być odpowiedzialny za to, co mu zostało powierzone i powinien swoje zadanie wypełniać w duchu posłuszeństwa Bogu, który go powołuje. Nie jest więc najważniejsze w naszej codzienności to, czym karmią nas media, którym często się poddajemy; nie zależy też bezpośrednio od nas to, co dzieje się w najdalszych zakątkach świata. Dla kapłana ważne jest tu i teraz, i na tym trzeba nam się skupić.
Przeszliśmy drogę tych rekolekcji po raz kolejny zgłębiając postawy ewangelicznych świadków, tych z kart Biblii, ale również tych z czasów nam bliższych, którzy na Ewangelii swoje życie budowali.

Najważniejsze w naszym życiu kapłańskim jest pełnić wolę Boga.

Nie można czekać na lepsze czasy! Ważne w naszym życiu jest to, co robimy teraz! Jeżeli Bóg nam daje jakikolwiek czas, to znaczy, że mamy w tym czasie coś do zrobienia. Trzeba zaakceptować „tu” i „teraz”, bo każde „tu” i „teraz” to czas łaski od Pana. 
(z nauk rekolekcyjnych ks. Adama Adamskiego)

Doktorat ks. Jana Słowińskiego

Czwartek 10 kwietnia był dla naszej wspólnoty dniem świętowania. Głównym bohaterem przeżywanych uroczystości był „świeżo upieczony” doktor prawa kanonicznego ks. Jan Słowiński (kapłan archidiecezji poznańskiej), który w auli Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego zaprezentował dysertację doktorską pt. „Perizia psichica nel processo matrimoniale canonico con particolare riferimento ai disturbi dell’orientamento sessuale” (Ekspertyza psychiczna w kanonicznym procesie małżeńskim ze szczególnym odniesieniem do zaburzeń orientacji seksualnej). Promotorem pracy ks. Jana był dziekan Wydziału Prawa Kanonicznego PUL ks. prof. Manuel Jesus Arroba Conde (klaretyn), a recenzentami prof.ssa Claudia Izzi i prof. Cristian Begus.

Wyjątkowy przebieg i szczególną oprawę obrona pracy ks. Jana zawdzięcza obecności dwóch szacownych gości: ks. kard. Zenona Grocholewskiego, prefekta Kongregacji Wychowania Katolickiego i wybitnego znawcy prawa kanonicznego, oraz Wielkiego Mistrza Zakonu Kawalerów Maltańskich, fra Matthew Festinga. Z ks. kard. Grocholewskim łączy ks. Jana między innymi wspólne pochodzenie z archidiecezji poznańskiej. Jego Wysokość fra Matthew Festing reprezentował natomiast wspólnotę Kurii Generalnej Kawalerów Maltańskich, u których ks. Jan sprawuje swą codzienną posługę duszpasterską.

Księdzu Janowi gratulujemy wspaniałej obrony i wyśmienitej oceny zaprezentowanej pracy. Życzymy dalszego owocnego rozwoju, a zwłaszcza wszystkiego co potrzebne do kontynuacji podjętego niedawno studium Roty Rzymskiej.

Dzień skupienia (o. Z. Suchecki OFMConv)

W czwartek 24 kwietnia odbył się w naszym domu kolejny dzień skupienia. Prowadził go tym razem o. Zbigniew Suchecki OFMConv, profesor prawa kanonicznego Papieskiego Fakultetu św. Bonawentury Seraphicum w Rzymie. Księża kolegiaści wysłuchali konferencji zatytułowanej „Prymat Boga w życiu kapłana” oraz homilii skoncentrowanej wokół słów ewangelii dnia: „To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna”. Ojciec Zbigniew podzielił się swoimi doświadczeniami ze spotkań z osobami ciężko chorymi, zachęcając poprzez przywołane przykłady do pielęgnowania głębokiej ufności w Panu Bogu. Tradycyjnie, czas wspólnotowego skupienia wypełniły również adoracja Najświętszego Sakramentu oraz sakrament pokuty. 

Msza w Grotach Watykańskich w rocznicę zamachu na Jana Pawła II

We wtorek 13 maja mieszkańcy Papieskiego Kolegium Polskiego (księża, siostry i bracia) uczestniczyli we wspólnotowej Eucharystii, sprawowanej pod przewodnictwem Księdza Rektora Tadeusza Karkosza przy ołtarzu Grobu św. Piotra (tuż obok grobu Jana Pawła II). Nasza obecność w grotach Bazyliki Watykańskiej wiązała się ze wspomnieniem MB Fatimskiej oraz z rocznicą zamachu na sługę Bożego Jana Pawła II. Szczególną więc intencją naszej modlitwy była prośba o rychłą beatyfikację Papieża – Polaka, który z racji częstych pobytów w naszym domu był nazywany Honorowym Kolegiastą. Po zakończonej mszy modliliśmy się wspólnie przy grobie Ojca świętego, polecając naszych dobrodziejów, rodziny i wszystkich, którym obiecaliśmy duchową pamięć w tym szczególnym dla nas miejscu.

Dzień skupienia (mons. Luigi Cerchiaro)

Ostatni dzień skupienia w Kolegium Polskim w roku akademickim 2007/8 miał miejsce 29 maja 2008r. Prowadził go kapłan z 39-letnim stażem kapłańskim – mons. Luigi Cerchiaro z watykańskiego Sekretariatu Stanu. Tę liczbę lat posługi kapłańskiej don Luigi przypominał nam kilkakrotnie, niczym refren dobrze skomponowanej pieśni. To przypominanie miało coś z zadziwienia, ze świadomości jasno obranego kierunku w tym wszystkim, co przez te lata przyszło Mu czynić jako duszpasterzowi, wykładowcy czy ojcu duchownemu rzymskiego seminarium.

Don Luigi, zarówno w konferencji, jak i w kazaniu podczas Mszy św., skupił się na kapłaństwie; prościej – zachęcał, aby żyć i oddychać tym, że jestem księdzem. Językiem wiary, kształtowanym przez osobiste świadectwo, przypominał zgromadzonym w kaplicy księżom studentom, iż są kapłanami; że to, co akurat czynią lub będą czynić musi być związane z tożsamością kapłańską, która jest istotą ich życia, wszystko zaś inne stanowi swoistego rodzaju praktyczny komentarz do tego nadrzędnego powołania. Na zakończenie dnia skupienia usłyszeliśmy wymowne słowa, że „kapłanem jest się na zawsze i zawsze”. Rzetelne rozważenie tej myśli może być dla nas pożywnym pokarmem duchowym, aż do następnego dnia skupienia, który odbędzie się już po wakacjach.